Venezuela heeft de grootste bewezen oliereserves ter wereld: meer dan 300 miljard vaten. Daar kan heel Nederland zo'n 6000 jaar op rijden.
Maar de Venezolaanse olie-industrie ligt op z'n gat. Daar wil president Donald Trump verandering in brengen. Het gevangennemen van president Nicolas Máduro maakt volgens hem de weg vrij voor Amerikaanse bedrijven om massaal te investeren in het land.
Maar het zal ingewikkeld worden om de Venezolaanse olie op een winstgevende manier uit de grond te halen, zeggen experts. Of zit er meer achter Trumps olie-obsessie?
Even terug in de tijd. Dankzij enorme olievondsten en met behulp van de VS werd Venezuela in de vorige eeuw een van de eerste grote oliestaten. "In de jaren 30, 40 en 50 deed dit land 15 procent van de wereldwijde olieproductie", zegt energiespecialist Jilles van den Beukel (HCSS).
Maar Venezuela's vorige president, Hugo Chávez, vond dat de Amerikaanse bedrijven wel érg veel verdienden en zijn land weinig. Begin deze eeuw nationaliseerde hij grote olieprojecten, zonder de bedrijven daarvoor te compenseren. "Daarom heeft Trump het nog steeds over 'gestolen olie'", zegt Van den Beukel.
De meeste Amerikaanse oliemaatschappijen weigerden mee te werken met het nieuwe beleid en vertrokken uit Venezuela. Chávez' opvolger Maduro zette de koers van z'n voorganger door, tot onvrede van de VS en andere landen. Die legden sancties op aan Venezuela, waardoor het voor het land erg moeilijk werd om zijn olie te verkopen.
Daarbovenop kwam dat Chávez en later Maduro veel mensen bij het nationale oliebedrijf PDVSA vervingen "door mensen ingehuurd vanwege hun loyaliteit en niet vanwege een technische kennis", zegt Van den Beukel.
Zo kon het land met de meeste olie in de grond in een economische crisis belanden. "Het verlies aan expertise door het vertrek van de Amerikanen, de sancties en wijdverbreide corruptie leidden tot de ineenstorting van de olie-industrie", zegt olie-expert Robert Rapier. "De productie lag vóór de onteigeningen boven de drie miljoen vaten per dag, maar is ingestort tot onder de één miljoen."
Dat Venezuela de Amerikaanse oliebedrijven wegjoeg en Maduro daar niks aan veranderde, lijkt een belangrijke reden voor Trump te zijn geweest om het land aan te vallen en Maduro gevangen te nemen. Trump zegt dat Amerikaanse bedrijven de Venezolaanse olie-infrastructuur de komende jaren weer zullen repareren en "geld voor het land gaan verdienen".
Lichte vs. zware olie
Maar dat kan nog wel eens lastig gaan worden. In de Venezolaanse bodem zit zogenoemde zware olie, die lastig uit de grond te krijgen is. Van den Beukel: "Je hebt lichte olie die vloeit als water. En je hebt zware olie, die vloeit meer als teer. Daar olieproducten van maken is niet bepaald een erg schoon en klimaatvriendelijk proces."
Concurreren met landen die het geluk hebben over lichte olie te beschikken, is dus lastig. Er is wereldwijd best vraag naar zware olie, zeggen de experts, maar door de hoge winningskosten en sterk verouderde apparatuur in Venezuela is het lastig om de productie winstgevend te maken. "Veel olie-infrastructuur is verouderd, verdwenen of kapot", zegt Rapier. "Dit kan niet snel opgelost worden."
Alles weer operationeel krijgen, kan decennia duren en tussen de 50 en 70 miljard euro kosten, zegt energie-expert Lucia van Geuns (HCSS). "Er is nauwelijks meer kennis en kunde in Venezuela over het produceren en het managen van olievelden."
Van den Beukel: "Amerikaanse oliebedrijven krabben zich wel drie keer achter de oren voordat ze hier heel beperkt een beetje in gaan investeren."
De Venezolaanse olie-industrie op termijn weer lucratief maken, had met minder drastische maatregelen gekund dan militair ingrijpen, zegt Van den Beukel. "Bijvoorbeeld via Chevron, het enige Amerikaanse oliebedrijf dat nog in Venezuela zit en er een relatief grote rol speelt. Maar er speelt hier veel meer dan alleen olie. En dat is moeilijk voor een olie-analist om te bevatten."
China terugdringen
Amerikakenner Casper Thomas is wat minder verbaasd. "Trump zag in de olie een businessdeal voor Amerika. En alles wat daar eventueel in de weg kan staan, zoals een onwelwillende regering, is voor hem geen obstakel om dat te proberen te bereiken."
Iets anders wat voor Trump een rol zal spelen: de concurrentie met China. "China is de meest dominante afnemer van Venezolaanse olie en Amerika wil die invloedssfeer terugdringen", zegt Van Geuns. "Amerika wil niet dat rivalen economische en politieke invloed uitbouwen in Zuid-Amerika."
Dit samenspel van economie en geopolitiek is typisch Trump, zegt Thomas. "Het nastreven van zakelijke belangen voor Amerika en je wil opleggen aan een ander deel van de wereld, dat gaat voor Trump hand in hand."